• Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΕΡΗΜΩΜΕΝΑ ΧΩΡΙΑ” ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)

    Ερημωμένα χωριά, ξεροπόταμασ’ ένα ανελέητο ξερό καλοκαίρι.Βομβαρδισμένες εκκλησιές. Ένας άσπρος άνεμος σφύριζε σαν τον τρελό ψάλτηπου τραγούδαγε άγρια τροπάριαμες στο ντουφεκίδι κι ο παπάςμε τις μπότες του σκοτωμένου αξιωματικούσήκωνε τα ράσα του και πηδούσε το φράχτη. Στους τοίχους ήταν σβησμένα…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    Ο ΦΙΛΟΜΑΘΗΣ ΦΤΩΧΟΣ (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ)

    Αλλοίμονο! Είμαι φτωχόσ’ αυτού του κόσμου τον τροχό!είμαι ορφανό και ξένο!…Κι αγράμματο θα μένω! Του κάκου λεν – Υπομονή.πολλοί σαν σένα ορφανοί και δύστυχοι και ξένοι,δεν έμειναν θαμμένοι. Του κάκου, γιατί κείνοι’κειήσαν της Τύχης εδικοί,μα ‘μένα το καϋμένο…μ’ έχει λησμονημένο!…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΕΠΙΘΥΜΙΑ” ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

    Εις ένα δάσος ήθελαμια νυκτιά να ήμηνμακράν από την φήμηνκαι όλους τους θνητούς. να ειν’ εις το πλευρόν μουη Σικελία μόνη,ευθύς όλοι οι πόνοιήθελον φύγει ευθύς. Πλησίον στο ψιθύρισματων δροσερών υδάτωνκαι αργυρών ναμάτωννα είμαι με αυτήν. Άλλοι να μη μας…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΦΩΝΗ ΑΠ’ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ” ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ

    Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή φωνή που μπαίνειμες στην καρδιά μας και την συγκινεί και την ευφραίνει. Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει, τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι, ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός. Το ψάλλει με την…